Links

Ik ben gezegend met acht broers en twee zussen. Allen schitterende mensen! Diverse van hen hebben een website.

www.wvanvlastuin.nl; website van broer Wim
www.bvd-advocaten.nl;  werk van broer Jan Dirk

www.movexx.nl; bedrijf van broer Henk
www.robwelding.nl; bedrijf van broer Karel

Zus Corrie, moeder van zes kinderen
www.vlastuin.nl; bedrijf van broer Gerrit, voorheen familiebedrijf
Broer Evert, buitenlandjournalist bij het Reformatorisch Dagblad
www.uwkompas.nl; bedrijf van mezelf
www.studiozingever.nl; bedrijf van broer Kees
Zus Marjan, moeder van vijf kinderen
Broer Hein, intellectueel en theoloog

 

Redenen tot prostitutie

Een veelgehoord argument vóór prostitutie is: ‘Maar die vrouwen kiezen er toch zelf voor?’ Mijns inziens is dat maar de vraag. Enkele redenen om dit werk te doen, zijn:

-          Geld; men heeft grote schulden gemaakt en ziet geen andere uitweg dan door het verkopen van haar lichaam uit de problemen te komen.

-          Verslaving; er kan sprake zijn van drugs- of alcoholverslaving. Er is veel geld nodig om een dergelijke verslaving te bekostigen. Daarnaast ontstaat er bij veel prostituees een geldverslaving; men kan niet meer leven zonder het grote geld dat in de prostitutie wordt verdiend.

-          Slachtoffer van mensenhandel; in veel Oost-Europese, Aziatische en Afrikaanse landen is een levendige ‘handel’ in vrouwen. Er is sprake van een ondergronds, internationaal netwerk dat de pooiers de mogelijkheden biedt om vrouwen juist op die plek te laten werken, waar ze het meeste opbrengen. Gaat het bijvoorbeeld in Frankfurt wat minder, dan wordt ze naar Den Haag gebracht. En is een Afrikaanse vrouw in Amsterdam niet populair, dan kan ze altijd nog in Hamburg aan het werk. Zo wordt er met vrouwen van hot naar her gesleept in de hoop er zoveel mogelijk aan te verdienen.

-          Onder valse voorwendselen gelokt; veel buitenlandse vrouwen die in Nederland als prostituee werkzaam zijn, kwamen hier met het idee dat ze in de horeca konden werken of een baan als kapster konden vinden. De tussenpersonen hielden hen namelijk een wortel voor: ‘Kom naar Nederland om te werken. Wij regelen een paspoort, wij betalen de overtocht. Daarna kun je ons terugbetalen.’ Eenmaal in Nederland worden de dames afgezet in het ‘red light district’ met de opdracht om eerst alles maar eens terug te betalen. Realiseer je wat dit betekent voor een vrouw van wie het paspoort is afgenomen en die geen Nederlands of Engels spreekt…

-          Levensonderhoud familie; veel vrouwen uit Latijns-Amerikaanse of Oost-Europese landen doen dit werk om families in hun moederland te onderhouden. In de meeste gevallen weet de familie niet op welke manier hun dochter of moeder het geld verdient. Het leven van de vrouwen is vaak één grote leugen.

-          Slachtoffer loverboy; honderden meisjes worden door hun geliefde gedwongen om zich te prostitueren. Eerst zijn de meisjes via internet of met behulp van mooie cadeaus verleid. Juist als zij denkt samen een echt koppel te vormen, komt de aap uit de mouw: ‘Ik heb dringend geld nodig. Wil je dit voor mij doen…’

-          Eigen verleden; 70% van de prostituees heeft zelf een verleden van seksueel misbruik. Men kan prostitutie zien als een vorm van wraak op mannen of ze is in deze wereld terecht gekomen, omdat ze geen ‘nee’ kan zeggen.

-          Zo zijn er nog tal van redenen. Alle geven, mijns inziens, aan dat er altijd verdrietige factoren zijn die ervoor zorgen dat een vrouw geen andere uitweg ziet dan aan lichaam te verkopen. Is het dus haar eigen keus geweest? In de meeste gevallen niet, want er is zo vaak geen sprake van een keus. Bij een keus kun je minimaal kiezen uit twee opties. Wat te doen als er maar een optie is? Dan kun je niet in vrijheid kiezen, omdat er sprake is van dwang!

Gedogen van prostitutie blijkt nadelig te zijn voor slachtoffers vrouwenhandel

‘Gedogen prostitutie werkt vrouwenhandel in de hand’

Nu.nl, 24 september 2011

AMSTERDAM – Een gedoogbeleid op het gebied van prostitutie zoals dat van Nederland werkt vrouwenhandel en onderdrukking van vrouwen in de hand.

Foto:  AFP

Dat stelt Mexicaans onderzoeksjournaliste Lydia Cacho in haar boek Slavinnen van de macht, dat vrijdag in Nederlandse vertaling is verschenen.

Uit cijfers die Cacho in haar boek heeft opgenomen blijkt dat jaarlijks 1,39 miljoen mensen over de hele wereld, grotendeels vrouwen en kinderen, worden onderworpen aan wat zij noemt ‘seksuele slavernij’.

Cacho deed jarenlang onderzoek naar de internationale handel in ‘seksslavinnen’, keek vijf jaar lang under cover rond in de wereld van gedwongen prostitutie en sprak met slachtoffers in Turkije, Japan, Myanmar en heel Latijns-Amerika.

“Zeven jaar geleden sprak ik een jonge prostituee. Zij bleek me precies te kunnen vertellen hoe de organisatie waarin ze verzeild was geraakt in elkaar zat. Als zij dat wist, waarom journalisten en overheden dan niet, vroeg ik me af. Vanaf dat moment ben ik erin gedoken”, vertelt Cacho in een interview met NU.nl.

Maffia

Belangrijkste conclusie van Cacho’s onderzoek is dat de handel in vrouwen en kinderen voor seksuele uitbuiting voor het belangrijkste deel wordt gecoördineerd door de internationale maffia met connecties over de hele wereld.

Anders dan door overheden in landen met legale vormen van prostitutie wordt gedacht, leidt westerse regelgeving en vrijemarkteconomie volgens Cacho niet tot het uitroeien van dergelijke mensenhandel, maar is juist het tegenovergestelde het geval.

“Dezelfde krachten die de slavernij zouden moeten uitbannen, hebben ervoor gezorgd dat deze een ongekende macht heeft gekregen”, betoogt de journaliste in haar boek.

Legaal

Cacho: “Criminele groeperingen zoeken kwetsbare vrouwen van arme komaf die ze overtuigen om als prostituee te gaan werken in het buitenland.”

“Het probleem met gedogen in landen als Nederland, Duitsland, Zwitserland en Australië is dat die vrouwen nu niet eens illegaal het land in gesmokkeld hoeven te worden, maar er een werkvisum voor ze wordt aangevraagd en de overheid ze ‘beschermt’.”

De Nederlandse overheid denkt ten onrechte dat er geen internationale maffia in ons land actief is, meent de onderzoeksjournaliste. Dankzij het gedogen is het voor de criminele bendes relatief eenvoudig om vrouwen, op legale wijze, in bordelen onder te brengen en zo veel geld te verdienen.

Probleem

“Natuurlijk is het probleem bij jullie vele malen kleiner dan in bijvoorbeeld Mexico of Thailand”, gaat Cacho verder. “Maar dit is geen onderwerp dat je in perspectief moet zien, het gebéurt en het moet dus worden aangepakt.”

Bij het antwoorden op de vraag hoe het kan dat dergelijke praktijken doorgang vinden onder de ogen van westerse overheden, zonder dat het wordt aangepakt of tot grotere publiciteit leidt, twijfelt Cacho even.

“Iemand zei me dat politie en justitie in Nederland niet corrupt zijn, maar dom. Ik denk dat daar een kern van waarheid in zit. Het kan niet waar zijn dat de juiste informatie niet via inlichtingendiensten bij de overheid terecht komt. Maar je moet die informatie wel goed inschatten en verder durven gaan dan het simpelweg naleven van de regels.”

Discriminatie

Een pasklare oplossing voor de aanpak van prostitutie heeft Cacho niet. “Het zou natuurlijk niet goed zijn om jullie gedoogbeleid zomaar af te schaffen.”

“Ik vind het interessant hoe het in Zweden wordt aangepakt, daar wordt prostitutie in ieder geval gezien als een economische belang en een vorm van discriminatie, dat is een grote stap in de goede richting. Prostitutie is discriminatie van mannen die niet alleen uitzijn op seks, maar vooral ook op macht.”

Volgens Cacho zou er in Nederland een discussie gevoerd moeten gaan worden over de vraag in hoeverre de prostituees, niet alleen zij die slachtoffer zijn van mensenhandel, maar ook de vrouwen die zeggen vrijwillig voor het vak te hebben gekozen, echt keuzes hebben.

“Het gedoogbeleid houdt de industrie mede in stand. Kijk ook eens op internet wat daar staat aan (kinder)pornografie, dat is er ook een voortvloeisel uit. Ik kan me niet voorstellen dat Nederlandse overheid en burgers het gedogen goed blijven vinden als ze de echte informatie over de rol van de internationale maffia kennen.”

Lydia Cacho

Lydia Cacho (1963) ontving in 2007 van Amnesty International de Ginetta Sagan Award voor vrouwen- en kinderrechten en kreeg een jaar later de prijs voor de persvrijheid van UNESCO.

Sinds haar eerdere boek Los Demonios del Edén (‘de Duivels van Eden’) over een kinderpornonetwerk is Cacho diverse malen met de dood bedreigd en kan ze in Mexico niet meer zonder beveiliging over straat. Ook Slavinnen van de macht (oorspronkelijke titel Esclavas del poder) is in eigen land uiterst controversieel.